Life, a collection of moments

Een paar dagen geleden, wanneer ik bezig was met het maken van mijn huiswerk, kreeg ik opeens een bericht via Messenger van moeke Anny. Mijn eerste gedacht was: "Wat zou er nu zijn. Nu was ik net zo goed op dreef met het maken van mijn wiskunde oefeningen." Maar mijn gedacht veranderde al gauw wanneer ik het berichtje open deed. Ze had namelijk, al zeg ik het zelf, een geweldig schattige foto van mij van vroeger doorgestuurd. Dit was een foto waarop ik te zien was samen met het vroegere konijn van mijn nichten. Nu vond ik het helemaal niet erg meer om gestoord te worden tijdens mijn werk. Ik was helemaal in de wolken en hoopte dan ook op nog wat meer foto's. En ja hoor, die kwamen dan ook. Foto's van op familiefeestjes, van de gekken bekken die ik altijd (en nu soms nog) trok, van de gewone toffe momenten waarbij ik buiten met water speelde,... Een betere pauze kon ik mij niet inbeelden! Dank je moeke Anny!




Ik kon maar geen genoeg krijgen van al deze mooie foto's en vooral van deze prachtige herinneringen, daarom ben ik dan ook de kasten nog een ingekropen op zoek naar oude fotoalbums. Niet te geloven wat ik nog allemaal terugvond: de foto's van mijn eerste communie, foto's van mijn vroegere klasgenootjes met enkele lieve boodschappen er bij, oude klasfoto's, vakantiefoto's,... Speciaal voor jullie zet ik mijn favoriete foto's op een rijtje, maar omdat een foto geen foto is zonder de mooie herinneringen die je er aan hebt, geef ik er graag een extra woordje uitleg bij.

De onderstaande foto's zijn foto's van onze vakantie in Frankrijk. Omdat dit al een tijdje geleden is weet ik natuurlijk niet alles meer tot in de details, maar sommige dingen staan voor eeuwig in mijn geheugen gegrift. Zo ben ik op deze vakantie begonnen met het verzamelen van hoeden. Van elke vakantie nam ik een hoed mee, die ik nu nog allemaal mooi in mijn kast heb liggen. Ik weet ook nog heel goed dat ik een van mijn eerste e-mails ging schrijven en zoals iedereen wel weet, gaat typen op die leeftijd nog niet zo vlot. Na een tijdje zoeken had ik alle letters op het toetsenbord gevonden en klikte ik zo fier al een gieter op de verzendknop. Maar die brede glimlach veranderde al snel in een paar dikke tranen. Want blijkbaar kan een e-mail niet meer verstuurd worden wanneer je te lang hebt getypt, oeps! Ook zal deze vakantie mij altijd bij blijven als de regenvakantie waarbij ik mij, ook al regende het, altijd in het zwembad amuseerde.

Ik, die mijn mailtje schrijft.


Mijn vakantie naar pony park city zal mij ook altijd bijblijven. Dit noemde ik namelijk MIJN vakantie omdat ik deze reis helemaal zelf mocht kiezen. Elke dacht mocht ik hier een andere shetlandpony vertroetelen. Ik gaf deze pony's al mijn liefde maar andersom was dit niet echt het geval. Wanneer ik bijvoorbeeld een keertje op een pony aan het rijden was, besloot hij ineens dat die honger had. En wat doen we dan, we gooien Chinouk er gewoon af en gaan op zoek naar het dichtstbijzijnde grasveldje waar papa, na een tijdje lopen mij wel terug zou vinden. Wat hebben wij toen gelachen! Of wanneer het eens pijpenstelen regenden en we uit medelijden onze pony maar op het balkon onder het afdak hadden gezet, besloot hij ook weer om ineens maar een grote boodschap achter te laten zodat wij (mama en papa) dat achteraf konden opkuisen. Wat een vakantie 😉.



Natuurlijk vond ik ook nog vele andere toffe foto's terug met ieder een eigen verhaal. Zo zie je op de foto's dat de stress voor het begin van het nieuwe schooljaar niets nieuw is voor mij, dat er in mij een echte heksje Lilly schuilt en dat mijn liefde voor gitaar al vele jaren bestaat.




Ik heb heel erg genoten van het bekijken van al deze mooie foto's (herinneringen). Neem zeker ook zelf eens even de tijd om in je oude fotoalbums te neuzen of vraag gerust aan je mama, oma,... naar eventuele foto's van vroeger. Van sommige foto's weet je waarschijnlijk al niet meer dat ze bestaan, maar het is enorm leuk om nog eens terug te kijken naar al deze mooie herinneringen.

Reacties