"Find what you love and let it kill you."

"Find what you love and let it kill you." is een quote die op Pinterest meteen mijn aandacht wist te trekken. Waar ik van hou had ik namelijk al heel snel gevonden maar sinds een jaar heeft het, zeg maar heel mijn leven overgenomen. Ik heb het natuurlijk over mijn passie voor het schrijven. Waarom ik hier nu pas over blog weet ik niet maar het idee is in mij opgekomen toen ik een paar dagen geleden mijn oude kaften eens was aan het uit rommelen. Op zich is dat niet zo speciaal maar wat ik in één van die kaften vond was dat absoluut wel. Zelfgemaakte boekjes die ik in het eerste en tweede leerjaar volop schreef en waarvan ik dacht ze nooit meer terug te vinden, lagen al die jaren gewoon vlak voor mijn neus (eigenlijk vlak voor mijn voeten want de kaft stond op een plank onder mijn bureau, maar jullie snappen wel wat ik bedoel 😉).

Ik was helemaal vergeten waarover al deze boekjes gingen. Daarom heb ik mij even geleden een avondje in de zetel genesteld met mijn boekjes en zo al mijn woorden, gedachten en herinneringen nog eens boven gehaald. Ik las een verhaal over een marsmannetje die op aarde achtergelaten was waaruit bleek dat ik toen net voor de eerste keer in mijn leven de film E.T. te zien had gekregen. Alleen was mijn verhaal dubbel zo leuk want bij mij had E.T. tenminste nog een ander alien-vriendje op aarde. Ook las ik verhalen over dieven, elfjes, knuffelberen en een meisje dat haar mama kwijt raakt in de winkel waaruit ik dan weer kan afleiden dat die keer dat ik mijn mama niet meer vond in de winkel niet lang geleden kon zijn. Natuurlijk kon ook een gedichtenboek niet ontbreken in mijn collectie want ik kon namelijk rijmen en dichten zonder m'n gat op te lichten 😂.








Als ik het zo bekijk waren mijn schrijfsels eigenlijk een beetje zoals de buurtpolitie: gebaseerd op waargebeurde verhalen. De meeste van mijn verhalen had ik of te wel zelf al eens meegemaakt, of te wel al eens gezien op tv. Natuurlijk maakte ik deze verhalen een klein beetje spectaculairder door gebruik te maken van mijn fantasie maar dat is juist het gene dat het zo leuk maakt. Maar natuurlijk toverden niet alleen mijn verhaaltjes een glimlach op mijn gezicht maar ook het schrijven deed mij glimlachen. Vroeger omdat ik er zo'n plezier in had om de boekjes te maken, nu omdat ik het stiekem toch een beetje grappig vind dat ik vroeger zo'n grote schrijffouten maakte.

Het schrijven heeft echt altijd in mij gezeten. Ik schreef graag mijn eigen verhalen maar hield (hou) bijvoorbeeld ook immens veel van het schrijven van een opstel voor school. Jaren zat het in mij maar nooit heb ik beseft dat dit één van mijn grootste passies was.Sinds vorig jaar heeft het mijn leven volledig overgenomen en kwam ik op het idee om met mijn passie voor het schrijven echt iets te gaan doen: bloggen.



Wat ik zo leuk vind aan schijven is moeilijk uit te leggen. Het maakt me simpelweg gelukkig. Natuurlijk weet ik ook wel dat jullie aan deze uitleg niet veel hebben maar het is gewoon een gevoel. Maar omdat ik mezelf ook wat beter wilde leren kennen, zocht ik naar een specifiek antwoord op deze vraag en na lang zoeken heb ik het gevonden. Ik ben iemand die graag een beetje structuur heeft in haar leven. Wanneer er iets onverwachts of speciaal (leuk of iets minder leuk) gebeurde die dag doet het mij enorm veel deugd om daar 's avonds over te schrijven. Zo kan ik alles even op een rijtje zetten, vindt mijn hoofd weer rust en kan ik wat er gebeurd is los laten. Dit is natuurlijk niet de enige reden waarom ik van schrijven hou. Soms wil ik dolgraag iets vertellen maar vind ik daar de juiste woorden niet voor en soms weet ik helemaal niet wat ik zelf denk totdat iemand mij pen en papier (of gewoon mijn laptop) geeft en al mijn gedachten vloeien zo uit mijn hand. Het is niet gemakkelijk om dit goed uit te leggen (zelfs niet als ik het schrijf 😉) en daarom verduidelijk ik het maar al te graag met een quote.

"I write because
I don't know
what I think
until I read
what I say."

Nadat ik deze vragen voor mezelf beantwoord had, kwam er al meteen een nieuwe aanvliegen. Waarom ben ik een jaar geleden zo verliefd geworden op het bloggen? Het antwoord op deze vraag kwam iets sneller dan die van de vorige en is ook tien keer zo simpel en vooral voor de hand liggend. Het bloggen is namelijk een manier waarbij ik al mijn passies met elkaar kan combineren. Als elke passie van mij (schrijven, fotograferen, muziek, diy-projectjes en sport (kenpo en joggen)) een weg was, dan zou bloggen het kruispunt zijn.

Wat is jullie grootste passie?

Reacties

  1. Ooh, zo leuk! Ik heb hier ook nog van die schriften en dagboekjes met verhaaltjes in liggen. Heel erg grappig om terug te lezen. :)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten